![]() |
|||||
| |||||
![]() Паходы па краю Паход па старых сядзібах і храмах: Сарафін |
СарафінПершым аб'ектам на нашым шляху стала Сарафінава Гара. Сарафінава Гара знаходзіцца ў лесе паміж Талькай і Суцінам. Да 1939г. тут стаяў касцёл святога Антонія. У 30-ыя гады храм па загаду ўладаў быў знесены. Зараз на месцы касцёла вернікі зрабілі драўляную паветку, а каля яе зладзілі лавы. Пайшлі мы ў паход 13 чэрвеня, а якраз у гэты дзень штогод адбываецца фэст - храмавае свята Антонія Падуанскага, у гонар якога быў высвячаны гэты касцёл. Прыязжае ксёндз і праводзіць імшу, спавядае вернікаў. Сёння тут знаходзяцца могілкі, у якіх пахаваны суцінскія каталікі, сюды з'язджаюцца людзі да магіл продкаў з Суціна, Талькі, Мар'інай Горкі, Мінска. У Нацыянальным гістарычным архіве быў знойдзены дакумент, які сведчыць, што касцёл Святога Антонія, быў заснаваны ў 1762г. уладальнікамі маёнтка Мацеевічы Казімірам і Бенядзіктай Янішэўскімі. А сама Сарафінская Гара носіць такую назву ў гонар Святога Сарафіна-Патрыярха Ордэна Францысканаў. Могілкі на Сарафіне добра дагледжаныя, шмат старых і цікавых помнікаў з надпісамі на польскай мове. Старыя помнікі зараслі мохам, заглыбіліся ў зямлю, але на большасці надпісы можна разабраць. Самыя даўнейшыя з помнікаў, надпісы на якіх мы разабралі, датуюцца 18ст.. Тут пахаваны Гурэцкія, Скіндары, Корзюкі, Шпакоўскія, Вернікоўскія, Татуры, Умінскія, Акаловічы, Захарэвічы - суцінскія каталікі. Побач з касцёлам мы знайшлі разбураны і разрабаваны склеп. Ці не ёсць гэта пахавальня фундатараў касцёла Янішэўскіх ды ксяндзоў, што служылі ў храме ? Сумнае відовішча…Некалі сцены склепа былі выкладзены камянямі, цяпер вандалы часткова разбурылі іх. На адной з перакуленых каменных плітаў добра відаць надпіс на польскай мове: "Станіславу з Рудзінскіх… , што нарадзіўся ў 1832 г., а памёр у 1854…" Людзі расказалі, што склеп быў разбураны нядаўна - гады два назад. Нейкія людзі прыязжалі сюды з металашукальнікамі, разбурылі пахавальню - відаць, шукалі ў трунах каштоўнасці. У той частцы могілках, дзе пахаванні 20 ст , сёння вельмі шмат людзей. Яны прыехалі да сваіх дзядоў з усяго свету - з Мінска, Варшавы, Германіі , Канады, Мар'інай Горкі, Талькі і, канечне, з Суціна. Многія з іх прыязджаюць сюды толькі раз на год - на гэты фэст. Людзі, пабыўшы на імшы, ідуць да магіл сваіх продкаў. Тут яны сустракаюцца са сваякамі, знаёмымі, размаўляюць, моляцца, плачуць ці моўчкі сядзяць ля родных грудкоў. уверх |
||||